Lieve allemaal, Mijn moeder zei vroeger altijd: ‘Bij jou is het hollen of stilstaan.’ Nu lijkt mijn leven al een tijd stil te staan. Geen lange werkdagen meer. Geen ingewikkelde relatiedynamiek meer. Een oudste dochter die haar draai vindt en haar koffer versleept tussen mijn huis en dat van haar vader. Een jongste die sinds

Een hele zomer bleef het stil van mijn kant. En nu de herfst zijn intrede doet, dacht ik opnieuw: Wat heb ik eigenlijk te schrijven? Want wat heb ik te geven, wanneer ik het zelf ook even niet weet? Tussen loslaten en vasthouden Met een kind van zestien dat haar autonomie zoekt — scherp van

Denk je dat je net alles op de rit hebt, dat je weer in wat rustiger vaarwater komt en dan ploft er uit het niks een mega groot onverwachts obstakel je hoofd binnen! Wat weer zoveel opschudding teweeg brengt en oude pijn, dat het enige wat je kunt doen is je handen stevig vasthouden aan

Toen ik vandaag op weg naar de fysio door de straten in mijn wijkje fietste, zag ik de bomen als omgekeerde bruidsjurken overal om mij heen. Ik rook de geur van vers gemaaid gras. Nu zit ik weer op mijn bank – met een glimlach uit te puffen en met mijn hond aan mijn voeten

Nee natuurlijk niet, zegt je hoofd. Maar je moederhart voelt hier anders over. Ken je deze dialoog in jezelf? In de jaren dat mijn kind vastliep op school en uiteindelijk thuis kwam te zitten voerde ik deze dialoog regelmatig. Soms zei mijn hoofd: ‘Nu even tijd voor jezelf, maar hoe dan?’ Dan weer zei mijn

Doof uw inspiratie en verbeeldingskracht niet uit, wordt geen slaaf van het model. Brief van Vincent van Gogh aan zijn broer Theo 1882 Tijdens mijn opleiding tot basisdocent miste ik de ruimte om kinderen te stimuleren in hun creatieve en sociaal emotionele ontwikkeling. Dit had vast ook iets te maken met het feit dat ik

Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid. In de afgelopen paar blogs heb ik jullie een inkijkje gegeven hoe het met mij gaat als moeder en als ondernemer in dit stormachtige jaar. Ik sluit af door iets te delen hoe ik dit jaar heb ervaren als vrouw. Maar eerst even een stukje terug in

ook als ondernemer die rekening met zichzelf mag leren houden. Afgelopen weekend heb ik geholpen als vrijwilliger bij de Spirit of Amsterdam in de Dominicus kerk en twee voorstellingen mogen bekijken/beleven. Ook ben ik naar een verjaardagsfeest geweest van een lieve vriendin. Een vol weekend en ik vond het superleuk! Maar ben nu helemaal gesloopt.

Ik ben een supermoeder. Voordat ik kort wat wil delen over mijn rol als moeder het afgelopen jaar, eerst even dit… Zoals ik al vaker heb geschreven is het volgens mij belangrijk de verbinding te maken tussen hoofd, hart en handen. Mijn leerschool is verbinding te blijven maken tussen mijn hoofd en mijn hart. Om